Yakın zamanda izlediğim bir filmden sizlere bahsetmek için geldim. Önce kısaca konudan bahsedeyim sonra da kişisel görüşlerimi yazayım.
Kişisel düşüncelerime gelirsek sadece Gong Hyo Jin oynuyor diye izlemek istediğim bir filmdi. Fragmanını da beğenince merakla başına geçtim. Çekim kalitesi ve mekan seçimleri olarak çok hoşuma gitti. Film boyunca hep hadi karşılaşın hadi karşılaşın diye sabırsızlandım. Sonra birden filmi seyri bir değişti, 'konusu böyle miydi ya?' diye şaştım kaldım. En başından konusunun böyle olacağını bilsem izler miydim bilemiyorum. Belki Gong Hyo Jin için yine izlerdim ama bu kadar beklenti içinde olmazdım.
Filmle ilgili sevdiğim yerlerden bazıları en sevdiğim oyuncuyu farklı bir karakterde görmüş olmak. Çünkü tüm o romantik komedilerden sıyrılan bir roldeydi ve benim aşık olduğum enstrüman, keman çalıyordu.
Adamın ailesinin yaşantısını görünce yaşadığı hayal kırıklığı beni hiç etkilemedi açıkçası çünkü onları ne kadar ihmal ettiği taa en başından gösterilmişti. Ancak daha sonra yaşadığı pişmanlık çok dokunaklıydı.
Lee Byung Hun süper bir oyuncu sadece kameraya bakış atsa kırk tane duyguyu geçirebilir. Bu konuda bir şey söyleyemem. Özel olarak aşırı büyük bir hayranlığım olmasa da onu ve eşini seviyorum da diyebilirim. Ama dediğim gibi Kore'de başrol olduğu filmlerde hep o kadrajdaymış gibi geliyor bana. Ya yapımcılar bunu kullanıyor ya da o özellikle istiyor. Kendisi uluslar arası bir oyuncu olduğu için egodan kaynaklanabilir diye tereddütteyim. Ama oyunculuğu çok iyi ve izlemesi de çok keyifli. Benim gibi Gong Hyo Jin aşığı biri için rahatsız edici olabilir sadece hep onu görmek.
İşte filmin seyrinin değiştiği yer.
***Çok büyük Spoi***
Burada filmin sonunu yazıyorum artık. Aslında filmde adam ve Jina ölmüştür ve ruhları etrafta dolaşmaktadır adam yukarıdaki resimde karısının odasındaki camda yansımasını göremeyince ne olduğunu anlar ve Jina'nın yanına gider. Onunda parasını gasp etmeye çalışan bir grup tarafından öldürüldüğünü öğrenir. Aslında kadın kocasını özlüyor ve beraber yaşama planları yapıyordur. Adam daha sonra bunu da öğrenir ama iş işten geçmiştir artık. Zavallı Soo Jin ve oğlu Kore'ye döner ve bu acı haberi kabullenmeye çalışırlar.
Böyle hayalet hikayeleri ile bir sorunum yok aslında ama ben daha çok aile dramı, gerçekçilik tarzı bir şey beklediğim için beklediğimin tam tersi bir şey karşılaşınca bir şaşırdım açıkçası. Merak edip izlemek isteyenlere Gong Hyo Jin ve Lee Byung Hun adına müthiş oyunculuklar bekliyor. Sizi sıkmayan, merak uyandıran bir film ama ahım şahım da değil maalesef. Söylemeden de geçemem Gong Hyo Jin'in her sahnesi müthişti. Ama o ağlama sahnelerinde hayranlığım biraz daha arttı. Kendisini çok çok çok seviyorum. :)
Mutlulukla kalın.
